Το Blog μου

Παράλληλες γραμμές. Δίπλα-δίπλα. Γελούν γεωμετρίες. Ξελογιάζουν σχέδια. Πυκνές όπως τα όνειρα. Χωρίς οικονομία. Βουτηγμένες σε ανομολόγητα θελω. Χρώμα βάφουν τις ζωές.

Σαν καλοκαίρι όλος ο χρόνος. Λέξεις παντού μια θάλασσα απλωμένη. Βουτάς χωρίς να ξεδιψάς. Ψάχνεις στο βυθό της. Εκείνες που αστράφτουν στα μάτια σου. Εκεί. Λείπει ο ήχος. Σιωπή ζωντανή. Τις γέννες ευλογεί.

Κοιτάς πάνω από την σκηνή. Εσένα. Να βγαίνεις κάθε μέρα στους δρόμους. Υπηρέτης καθημερινότητας. Με σπουδή διάκου. Συμμετέχεις στην ιεροτελεστία. Οι σκέψεις αμαρτάνουν πρώτες. Προβάλουν την εικόνα που δεν έζησες. Όχι ακόμα. Διελκυστίνδα δική σου. Κρατάς και τις δυο άκρες των σχοινιών. Προσεύχεσαι. Να γύρεις στη σωστή πλευρά.

Υπάρχουν και αυτές οι στιγμές που μοιάζουν με ατελείωτες παύλες. Ανάμεσα. Χωρίς τίποτα να τις ακολουθεί. Γυμνές. Εκτεθειμένες. Πίσω οι αναμνήσεις απλωμένες. Στοιβάζονται. Οι ώρες περνούν. Ορφανές. Στα ασταμάτητα πέρα δώθε των ζωντανών. Δεν βρίσκουν ανάσα. Χαμένες στην επανάληψη.

Εποχές πρωτόκολλα. Κόντρα σε νόμους. Κλεισμένες σε βιβλία που δεν άνοιξαν. Φεύγει ο χειμώνας. Χαρούμενος. Θεατές αδιάφοροι. Στον ήλιο αιχμάλωτοι. Συνήθισαν πια να μην ενεργούν.

Ουρανός. Άγνωστος φίλος. Παρέα σου παντοτινή. Μετράς τα αστέρια. Αριθμητική όμορφη. Αστραφτερά θέλω. Φωτίζουν τα σκοτάδια σου.

Ζούμε. Μέσα σε κύκλους. Αρχή και τέλος. Δεύτερες και Τρίτες ευκαιρίες. Ποτέ δεν ξέρεις. Πόσες σπατάλες. Η απόσταση. Για να βρεις την ευτυχία.

Υπάρχει μετά. Νέο. Άγραφο. Μια συνέχεια δεσμεύει. Χαρούμενα. Μακραίνεις γραμμές στο βιβλίο σου. Παλιώνεις όμορφα την κάθε γέννα. Θες. Αξία να προσθέσει η επόμενη μέρα.

Κυνηγώντας ένα φιλί. Συγκεντρωμένος πόθος. Μια λεωφόρο ζωή ξανοίγεται πίσω του. Τα φώτα ξεθωριάζουν στην λάμψη του. Μια στιγμή. Ένα θέλω. Φανάρι. Απλώνει ζεστασιά. Ξελογιάζει το σκοτάδι. Παιχνίδι γίνεται η ζωή. 

Η ζωή είναι μπροστά. Γεμάτη σκηνές που γεννήθηκαν στο όνειρο σου. Η αυτοεκπληρούμενη προφητεία σου ζητάς να γίνουν.