Ξεφτίζουν εύκολα τα φθηνά ρούχα. Σαν τους ανθρώπους. Χαμένοι στα ίχνη που έσβησε το χιόνι της μνήμης.

Διαβάζεις λέξη λέξη το παραμύθι. Χωρίς ανάσα, λαίμαργα. Εικόνες χορεύουν μέσα στα μάτια σου. Αυτή μπορεί να πετά. Να γίνεται σταγόνα. Η μυρωδιά της. Τυλίγει τη ζωή σου. Ανοίγεις τα μάτια και είναι εκεί. Σε κόσμο που δεν εξερευνά. Δεν ανακαλύπτει. Εσύ ζείς το αιώνιο μυστικό. Αυτό που όσοι έμαθαν δεν μαρτυρούν.

Βρίσκεις. Aνάσες για την επόμενη στιγμή. Κέρδισε αξία μιας ζωής αυτή.

Εγωϊσμός. Να αναπνέεις το πείσμα για τη νίκη που ζητάει να ανακαλύψει καινούργια όρια στην θέληση σου.

Η ανάγκη έγινε ο σκληρότερος αφέντης.

Στην άκρη του ορίζοντα. Eκεί που σμίγουν τα μπλέ της Θάλασσας και του ουρανού. Εκεί κολυμπούν τα μάτια μου. Ψάχνουν τη ζωή μακρυά. Απόσταση στην ασχήμια των ανθρώπων.