Βαμμένες σελίδες. Βιβλίο σου. Ζωγραφιά. Στολίζει. Διαλέγεις χρώματα. Μπορείς και χωρίς αυτά. Έχεις μάθει να ζεις.

Μια στιγμή. Λάμπει. Υπέρυθρη ακτινοβολία ανεβάζει την θερμοκρασία. Αισθάνεσαι. Εκείνη. Φάρος μαγνήτης. Σε Οδηγεί.

Διαβάζεις βιβλίο. Πύλη σε νέο σύμπαν. Ξεμοναχιάζεις στιγμές για να βρίσκεσαι εκεί. Ζεις δίπλα στους πρωταγωνιστές. Απομόνωση προνόμιο. Ισορροπείς ανάμεσα στο φανταστικό. Τυχερός. Ταξίδι στο χώρο και το χρόνο χωρίς αποσκευές.

Συνήθως πέφτω στο κρεβάτι τελευταίος. Οι κινήσεις ρουτίνας περιλαμβάνουν το κλείσιμο των παραθυρόφυλλων και την ενεργοποίηση του συναγερμού. Πάντα αφήνω για το τέλος ένα μεγάλο παράθυρο στο σαλόνι που βλέπει προς την πόλη της Αθήνας. Αμέτρητα φώτα λαμπυρίζουν υφαίνοντας ένα τεράστιο αστραφτερό σεντόνι κάτω από τον σκοτεινό ουρανό που τους προσφέρει απλόχερα τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην εικόνα. Τα μάτια μου δεν ξελογιάζονται από αυτή γιατί μόλις λίγα μέτρα πιο πέρα από εμένα υπάρχει το αχνό φως από ένα λαμπατέρ στο παράθυρο μιας μεζονέτας που έχει κατακτήσει χρόνια τώρα μια περίοπτη θέση στην καρδιά μου. Αυτό το γλυκό φως στέκεται ανάμεσα σε μένα και την πόλη. Φωτίζει σαν φάρος μια από τις τελευταίες εικόνες της ημέρας μου. Χωρίς να το θέλω, ένα μειδίαμα στα χείλη μου ανταποκρίνεται στέλνοντας χαιρετισμό. Μια μικρή ιεροτελεστία, από τις ασήμαντες ρουτίνες που καταγράφονται στην ζωή κάθε ανθρώπου. Ένα φως άψυχο και ταυτόχρονα τόσο φιλικό μοιάζει στο άστρο Σείριος που ανήκει στον αστερισμό του μεγάλου Κυνός. Δεν θα μάθαινα ποτέ για τα άστρα αν δεν ζούσα τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια στους Προσκόπους. Πιτσιρίκια διψασμένα για περιπέτεια και γνώσεις μικρών εξερευνητών. Ένας μοναδικός συνδυασμός παιχνιδιών με στόχο την επιβίωση στη φύση. Μια αγάπη που γεννιέται στις μικρές οι μεγάλες εκδρομές στα δάση μας. Ο σεβασμός για ένα περιβάλλον που μπορεί να γίνει εχθρικό αν δεν το γνωρίσεις. Σημαντικό για την ζωή των ανθρώπων, προορισμένο να βρίσκεται εκεί όσες γενιές κι αν περπατήσουν τα μονοπάτια του στις σκιές των δένδρων. Το ηλεκτρονικό μήνυμα λίγο πριν από το

Τυραννία του άχρωμου. Δυνάστης. Ασπρόμαυρη εικόνα. Δεν κερδίζει βλέμμα. Χάνονται τα πρέπει. Αδύναμα θέλω σβήνουν πριν φωτίσουν μια στιγμή. Ανθρώπινες ατέλειες κατακτητές. Παραδίνεσαι εύκολα. Ψάχνεις από μηχανής Θεό. Σπαταλάς χρόνο. Κάποτε θα μάθεις. Να μπορείς.

Ενοχές. Σύννεφα. Κρύβουν φως. Ώρες ορφανές. Χάνονται. Σελίδες άγραφες μένουν.

Αόρατο ίχνος. Καρδιάς αχτίνα. Ταξιδεύει. Πάνω της. Ευχές γύρω τυλίγει Αγνή αγάπη. Φωτίζει τον δρόμο της.

Βουτάς. Σε ξένα νερά. Ορίζοντας άγνωστος. Πίστη ανάσα. Ξεθωριάζει φόβο. Δική σου ανάσταση.

Αστείρευτη πηγή. Μονοπάτια φωτίζει. Δαπάνες δεν λογαριάζεις. Πλούσιος καταθέτης. Κατακτητής δικού σου θησαυρού. Η Θέληση.

Χαμόγελο. Στόλισμα. Ασυννέφιαστος ουρανός. Συντροφεύει κόσμο σου. Σταγόνες μικρές χαρές. Ραντίζουν τις περπατησιές σου. Νίκες οι λιακάδες. Απλώνουν χρυσές ακτίνες. Φωτίζουν φίλους εχθρούς.

  Συντροφιά. Ένα βλέμμα. Χάδι αόρατο. Ζωντανή μνήμη. Αγκαλιάζει στιγμή. Ανάμεσα σε θεωρίες. Κόσμους άγνωστους. Φωτίζει. Κάθε μετά.

Μόνος. Γοητεύεις ώρα. Ανίκανος χρόνος. Τρέχει γύρω σου. Θεατής. Δικής σου ζωής.