Περικυκλωμένος τα δικά σου σύνορα. Μένει απόσταση. Μπορείς να αφήνεις τους ξένους ήχους ορφανούς. Διαλέγεις μουσική. Φτιάχνεις σκηνές από αύριο.Τέτοιες. Nα αξίζει να ζεις για αυτές. 

Βουτηγμένος αδράνεια. Χαζεύεις την κίνηση. Ξεχωριστή μοναξιά. Σκεπάζει τους ήχους. Αδιάφορος. Μια ανάσα. Ο σφυγμός σου.

Αναίμακτα παιχνίδια. Άλλης εποχής. Βρέχουν ιδρώτα. Κουράστηκες. Δεν παίζεις. Είναι παιχνίδι η ζωή. Για άλλους. Χωρίς το ανθρώπινο όριο. Ληστεύουν. Δεν υπάρχει σκορ.

Μαθαίνεις. Να μην ψάχνεις. Απόφαση να προχωράς. Δεν στέκεσαι στις σκηνές γύρω σου. Δράμα και χαρά διαλέγουν τον χρόνο. Υπομονή στραγγίζει ελπίδα. Φυλάς ανατολή. Την κάνεις δική σου. Κάθε πρωί.

Την ανατολή αναπνέεις. Μια πορεία σου πόθος. Ταξίδια χρώματα. Μια αγκαλιά δεν σβήνει την επιστροφή. Πόλος σου έγινε αυτή. Μια αόρατη ρότα. Γεννάει την έλξη. Με όποιο κόστος. Να βρεις την Ιθάκη.

Χωρίς φάρμακο. Παρούσα η απουσία. Αβάσταχτη γίνεται. 

Διαβάζεις. Λίγες λέξεις φωτεινές. Άστρα τολμηρά. Σκοτάδια νικούν. Την ζωή σου οδηγούν.

Πίσω μπροστά. Σκηνές χιλιοπαιγμένες. Ίδια αρχή και ίδιο τέλος. Βρέχεσαι μνήμες. Αποδέχεσαι την εποχή. Περιμένεις το μετά. Ντυμένος υπομονή. Αδιαφορείς.

Πεισμώνεις. Κάνεις τις λέξεις γροθιές. Τις αμολάς στον αέρα. Να ακούν. Σφίγγεις τα δόντια. Πόνος ανθρώπινος. Συμβατός με μοίρα. Για λίγο χάνεις τους ήχους γύρω σου. Τυλιγμένος την ήττα σου. Απομονώνεσαι. Μια ακόμη. Δική σου. Ένα χαμόγελο μένει παγωμένο. Δεν πρόλαβε να σβηστεί. 

Δεν κυλά καμιά στιγμή πια. Γαντζωμένη κάθεται στην τελευταία ματιά. Πεισματάρα. Κουράστηκε να βρέχει με σταγόνες την ζωή μας.