Αφιερώνεις χρόνο κοιτώντας την. Ποτέ δεν κερδίζεις την εικόνα. Ζητάς περισσότερο. Εκείνη. Σου χάρισε ένα σ’ αγαπώ.

Σαν τις καλοκαιρινές εκείνες ημέρες που βουτάς στην θάλασσα. Βγάζεις το κεφάλι σου από το νερό. Μυρίζεις καρπούζι. Κολλάει σαν χαλκομανία η εικόνα στο μυαλό σου. Μένει το άρωμα. Έτσι. Όπως θυμάσαι τον μεγάλο σου έρωτα. Είσαι.

Τελειώνεις ένα βιβλίο. Δαπάνη που χαϊδεύει. Νιώθεις γενναίος. Έκανες υπομονή. Αγάπησες λέξεις. Έπλασες ιστορία. Χάρηκες. Διψάς να δεις στα μάτια της. Τις λέξεις σου.

Ο χρόνος περνά. Ασήμαντες ώρες. Αστράφτουν οι λέξεις της. Φωτίζουν στόχο. Να μην χαθείς. Στην πορεία για να βρεθείς κοντά της.

Φυλάς. Δεν ζητάς να πάρεις. Κοιτάς γύρω σου. Ξέρεις μα δεν σε νοιάζει. Είσαι έτοιμος να ανέβεις την ανηφόρα. Άλλη μια. Δεν είναι η τελευταία. Ξέχασες να χαίρεσαι. Όχι να αγαπάς

Ξετυλίγεις το δώρο σου. Μια ημέρα. Κρατάς την ανάσα σου. Περιμένεις. Ένα φιλί της.

Κυματίζει το λάβαρο της στην ψυχή σου μέσα. Φροντίζεις. Να μην συννεφιάζει ο ουρανός εκεί. Μπορείς να γεμίζεις μπλε την ωραιότερη εικόνα.

Δίπλα - δίπλα. Μοιράζεσαι. Αφήνεσαι να ακουμπά πάνω σου. Απορείς. Πως κυλά ο χρόνος χωρίς αυτή.

Κρυμμένος θησαυρός. Ανακάλυψη. Για δεύτερη φορά. Μια ζωή. Περιμένει μια στιγμή.

Πρόλαβες. Να ακούσεις ξανά. Ανάσες διάσπαρτες λέξεις. Χωριστές. Χαϊδεύουν το αυτί. Μπορούν. Να φυσούν ζωή.

Τικ τακ ο χρόνος περνά. Τικ τακ χωρίς να κοιτά. Μπορείς να παγώσεις τα θέλω. Να μην ομολογείς το όνειρο. Μπορείς να συνεχίσεις να κάνεις πως ζεις. Μα δεν παύεις να γεμίζεις λέξεις τις σιωπές.