Θάρρος. Χαϊδεύεις μέλλον. Κοντά της. Χάνεσαι στον κόσμο της. Χωρίς μαθηματικά. Χωρίς λέξεις.

Η Πρωτοχρονιά. Λαμπερή. Χαμόγελα σκορπά. Ζήσε τα όνειρα σου. Η ευχή.

Ξεχωριστές. Ημέρες που υπάρχει. Γλυκιά ρουτίνα αγκαλιάζει την προσμονή. Όμορφα μυρίζει η ζωή.

Δεν μοιάζει. Σημαίες κυματίζουν την χάρη της. Σιωπηλός κατακτητής. Πιστούς βαφτίζει.

Προσέχεις. Δεν τολμάς. Μικρές προσταγές φρουρούν τον πόθο. Ορατός. Χρωματίζει ασπρόμαυρες στιγμές.

Μαζί της. Χωρίς κομπάρσους. Δική σας η σκηνή. Λόγια γεννημένα στο στόμα της. Κολλάνε σαν ταπετσαρία στους τοίχους της μνήμης. Θα φωτίζουν για καιρό τις έρημες ώρες.

Ευχάριστη έκπληξη. Αλλάζει την ροή. Ποτάμι δικό της φουσκώνει τα θέλω. Νιώθεις ζωντανός.

Γυρίζεις γύρω γύρω στο δικό της carousel. Δεν παίρνεις τα μάτια σου από πάνω της. Ανεβοκατεβαίνεις στο χρόνο που γεμίζει ήχους και εικόνες. Άπληστος άνθρωπος ζητάς την επόμενη χαρά.

Κρεμιέσαι από μια λέξη. Θαύμα μαρτυράς. Σε μεταφέρει. Λίγα γράμματα σηκώνουν το βάρος σου. Ευτυχία.

Αρνητικό υπόλοιπο. Ζημιώνει ταγμένες ώρες. Εκείνες. Που δεν συντρόφεψε.

Στο δικό σου παραμύθι. Σιωπηλή η Πριγκίπισσα. Λάμψη σκορπίζει.