Μετράς το νέο. Χωρίς το χθες. Θέλεις. Να βρεις σταθμό. Να φτάσεις. Μια αγκαλιά. Να αφήσεις τα σύνορα να θαφτούν. Μέσα της. Κλάμα. Λίπασμα. Να φυτρώσει η νέα ζωή.

Μόνος. Αντιμέτωπος. Χρόνος. Χάρτινοι στρατιώτες οι στόχοι. Πέφτουν εύκολα στο πέρασμα του. Είσαι ζωντανός. Έχεις ευκαιρία. Να ξοδέψεις. Να στήσεις πάλι. Να ζήσεις ξανά.

Λέξεις. Χρυσά πολύτιμα γύρω σου. Γίνονται φθόγγοι. Εικόνες. Μεταφέρουν. Χαϊδεύουν. Τιμωρούν. Στημένες εκεί. Πριν και μετά. Μαρτυρούν την στιγμή σου. Ατάραχες. Πιστές. Αντικείμενα του πόθου για αυτόν. Σκυμμένος πάνω τους. Μικρά και μεγάλα σημάδια του. Ζωντανεύουν το ίχνος του.

Τσιχλόφουσκα. Αρωμάτισες την ζωή. Αρχόντισσα. Στα μάτια σου όλες οι φωνές. Αμέτρητες λέξεις. Παρέα. Ήσυχη. Ακόμα και στο τέλος. Πως επιβραβεύονται αυτές οι ψυχές; Γεμάτες αγάπη. Μοιράζουν. Στοιχειώνουν το μετά. Χωρίς την αγαπημένη μουσούδα να σπρώχνει. Την ώρα. Την ζωή. Απαλό χάδι. Τρυφερή αγκαλιά. Πρόθυμη. Κυρία. Όμορφη. Γλυκά μάτια κυριεύουν. Παρούσα. Σιωπηλά φωνάζει την αγάπη της. Δεν τσιγκουνεύτηκε ποτέ της. Σκιά πόνος. Δεν έφυγε το άρωμα σου τσιχλόφουσκα. Ακόμα κι όταν έφυγες εσύ.

Να πονάς. Να μην σε λυτρώνει ύπνος. Φουρτούνα παλεύεις. Κύματα ψηλά οι άσχημες σκέψεις. Σε βυθίζουν. Ανάσα κονταίνει. Πνίγεσαι. Λίγο κάθε φορά. Όχι δεν τα παρατάς. Εμμονή. Σε ζωή ορφανή. Να κρατάς τα δάχτυλα. Να ψάχνεις. Γεωγραφία να μάθεις. Πάνω της.

Προσπερνάς. Αυτή η λέξη. Σαν τις εικόνες που στάμπα γίνονται σε λευκό μακό. Αποτυπώνει. Έβγαιναν λέξεις. Σαν τα κύματα χτυπιόνταν στην ακτή που σήκωσε. Δεν ταξίδεψαν.Ξεθύμαιναν στην ίδια τους την αγκαλιά. Κάποτε. Η φλόγα πείσμα. Κατάπιε τον κήπο σου. 

Χτίζει μέτρα ο χρόνος. Απόσταση από σταθμό. Λιτανεία βουβή η μνήμη. Παλίρροια φουσκώνει. Μουσκεύει τα σύνορα που φτιάχνεις. Πίσω σε φέρνει. Το μέτρημα σου να χάσεις. Παραδομένη κρέμεται η επιθυμία. Αστέρι. Λάμπει. Στέμμα στο χρόνο.

Πλεγμένα σε χρυσά μαλλιά. Ψέματα. Δείχνουν όμορφα. Αλόγιστα. Λαμπερά. Εικονική πραγματικότητα δίχτυ. Παγίδες σπαρμένες. Αλλάζουν το βήμα. Ματώνουν. Πληγή χαρά.