Στην νέα ημέρα. Ένας εχθρός. Παραμονεύει. Κυνηγά. Δεν είναι της φαντασίας σου. Είναι εκεί που μετράς την απουσία. Στην διασταύρωση που δεν βρήκες επιλογή. Στο πρώτο βήμα που θέλεις να κάνεις. Δύσκολες ώρες. Ανάμεσα στα ναι και τα όχι. Χωράει. Σκοντάφτεις πάνω του τις Δευτέρες. Ψάχνοντας κίνητρα να κάνεις την έξοδο στην ζωή. Πάλι. Δεν χρειάζεται να τον ψάξεις. Είναι παρών. Ανασαίνει τον δισταγμό σου. Χαμένος τις ώρες που χτίζεις το μετά. Εμφανίζεται ξαφνικά. Στην αμφιβολία σου γίνεται συνομιλητής. Αφύσικα οικείος. Είναι εσύ. Όταν ο φόβος σε κυριεύει. Εμφανίζεται στην σκέψη. Καθρέφτης με δυο είδωλα. Απίστευτα κυνικός. Αλλάζει τις σταθερές γραμμές που έκτισες. Μια ήττα σου η κάθε του νίκη. Απείθαρχη συμμετοχή. Μπολιασμένη από την μυρωδιά της παραίτησης. Άσκηση ζωής.

Πιστός παραμένεις. Δεν υπάρχει εκκλησία για σένα. Ναός. Η σκέψη σου. Ανακατωμένα τα μηνύματα. Στοχεύουν το λευκό σου. Μεγαλώνεις την μέρα. Γεμίζεις τις ώρες σου. Με εκείνη κλέβεις τον χρόνο. Βρήκες τρόπο. Να χει νόημα η ζωή.

Περικυκλωμένος τα δικά σου σύνορα. Μένει απόσταση. Μπορείς να αφήνεις τους ξένους ήχους ορφανούς. Διαλέγεις μουσική. Φτιάχνεις σκηνές από αύριο.Τέτοιες. Nα αξίζει να ζεις για αυτές. 

Βουτηγμένος αδράνεια. Χαζεύεις την κίνηση. Ξεχωριστή μοναξιά. Σκεπάζει τους ήχους. Αδιάφορος. Μια ανάσα. Ο σφυγμός σου.

Αναίμακτα παιχνίδια. Άλλης εποχής. Βρέχουν ιδρώτα. Κουράστηκες. Δεν παίζεις. Είναι παιχνίδι η ζωή. Για άλλους. Χωρίς το ανθρώπινο όριο. Ληστεύουν. Δεν υπάρχει σκορ.

Μαθαίνεις. Να μην ψάχνεις. Απόφαση να προχωράς. Δεν στέκεσαι στις σκηνές γύρω σου. Δράμα και χαρά διαλέγουν τον χρόνο. Υπομονή στραγγίζει ελπίδα. Φυλάς ανατολή. Την κάνεις δική σου. Κάθε πρωί.

Την ανατολή αναπνέεις. Μια πορεία σου πόθος. Ταξίδια χρώματα. Μια αγκαλιά δεν σβήνει την επιστροφή. Πόλος σου έγινε αυτή. Μια αόρατη ρότα. Γεννάει την έλξη. Με όποιο κόστος. Να βρεις την Ιθάκη.

Χωρίς φάρμακο. Παρούσα η απουσία. Αβάσταχτη γίνεται. 

Διαβάζεις. Λίγες λέξεις φωτεινές. Άστρα τολμηρά. Σκοτάδια νικούν. Την ζωή σου οδηγούν.

Πίσω μπροστά. Σκηνές χιλιοπαιγμένες. Ίδια αρχή και ίδιο τέλος. Βρέχεσαι μνήμες. Αποδέχεσαι την εποχή. Περιμένεις το μετά. Ντυμένος υπομονή. Αδιαφορείς.