Μάτια ακίνητα. Κλειδώνουν πάνω της. Δύναμη Άτλαντα ζητούν. Να σταματήσουν τον χρόνο. 

Ο Αλέξανδρος η Ελίνα και η Όλγα θα συναντηθούν, θα ζήσουν τον έρωτα, το φάρμακο για τις πληγές που η Ιστορία ανοίγει στους ανθρώπους. Το ταξίδι του Αλέξανδρου στο Τέξας θα τον φέρει αντιμέτωπο με μια πραγματικότητα που δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί. Θα μάθει πως δεν είναι η πρώτη φορά που συναντά τις δυο αυτές γυναίκες. Η κοινή τους μοίρα πλέκει το σενάριο όπως μόνο εκείνη ξέρει. Θα βρεθούν αντιμέτωποι με το πεπρωμένο τους. Ανθρώπινοι μάρτυρες σε μια αντίστροφη μέτρηση, ρουφούν κάθε λεπτό που τους χαρίζεται σ’ αυτή τη ζωή.

Πάρε με. Μαζί. Χαμόγελο αγκαλιά. Ταξίδι και προορισμός. 

Δίπλα της. Ζεις μικρά θαύματα. Σαν να ανακαλύπτεις το κέντρο του κόσμου. Σαν να βρήκες τρόπο να σταματάς τον χρόνο. Σαν να μαθαίνεις τι θέλεις περισσότερο σε αυτή την ζωή.

Δύο λέξεις. Σαν ονοματεπώνυμο. Ταυτότητα. Στολίζει. Λάμπουν πάνω της. Αστέρια στον δικό της ουρανό.

Κατάθεση. Πόθος. Γεμίζει θησαυροφυλάκιο ψυχής. Καθαρός. Αξία προσθέτει. Πολύτιμη λάμπει η κάθε στιγμή.

Θαύμα η γέννηση. Επαναλαμβανόμενο. Γίνεται καθημερινότητα. Γλυκιά. Σαν τις αμέτρητες αγκαλιές που μοιράζει στο χρόνο. Χωρίς υποχρέωση. Ποτάμι ρέει η αγάπη της. Η κοίτη ξεχειλίζει από αυτήν. Χάνονται οι λέξεις στη θέα ενός χαμόγελου που κουβαλάει όλες τις λέξεις του κόσμου. Ρουφάς λαίμαργα. Θέλεις κι άλλο. Φτάνεις ανθρώπινο τέλος. Απαίδευτος. Πως τελειώνει το θαύμα; Εικόνα ξένη. Η τελευταία. Άψυχη. Δεν βρίσκει θέση μέσα σου. Αφιλόξενος τόπος η μνήμη σου. Δεμένος με τον ομφάλιο λώρο. Γεμάτη εικόνες καίγεται η σιωπή σου. Ένα βλέμμα σου. Ψηλά στον ουρανό.

Ακούς. Μυρίζεις. Νιώθεις. Σαν να βλέπεις. Απουσία. Φτωχή εμπειρία. Αδύναμη. Χάνεται σε χρόνο που δεν κυλά. Μέχρι να την δεις. Μαθαίνεις ξανά ανάσες. Κοντά της.