Κοιτάζεις πίσω ή μπροστά. Ένα χαμόγελο στολίζει την πρωτοχρονιά σου.

Διαβάζεις βιβλίο. Στιγμές καταβροχθίζεις σελίδες. Άλλες κρέμεσαι από μια τελεία. Δεν θέλεις να τελειώσει. Ανάμεσα σε δυο όχθες κολυμπάς. Βρεγμένος επιπλέεις ισορροπώντας χαρά και λύπη. Ρουφάς ανάσα. Την ευτυχία αφήνεις να σε κυριεύσει.

Κόντρα στις θολές εικόνες. Μια λάμψη φωτίζει. Ένα θέλω σιγοκαίει. Ατρόμητο σε καιρούς και εποχές. Μια πίστη. Ζωντανή σε κάθε ανάσα.

Βήματα προς ένα τέλος λουσμένα αγωνία. Άγνωστο μέλλον απειλεί. Στοιχειώνει ένα τώρα. Είναι το μόνο που έχουμε.

Οι αριθμοί δεν αποκτούν ποτέ την αξία μιας στιγμής, της λέξης που άκουσες η μιας εικόνας που έμεινε χαραγμένη στην μνήμη σου. Βρίσκονται παντού γύρω μας έτοιμοι να μας δείξουν την έξοδο, ένα τέλος. Καταδικασμένοι να σβήσουν στην επόμενη πράξη.

Η πολύτιμη ζωή, αυτό το κομμάτι χρόνου που απολαμβάνουμε όσο βρισκόμαστε πάνω στον πλανήτη Γη, δεν έχει καμιά αξία. Όταν φουντώνει μια οικονομική κρίση ή ένας πόλεμος ο άνθρωπος μοιάζει με ένα μικρό κομμάτι ξύλου που θα γίνει στάχτη στην φωτιά που μόλις άναψε. Τότε είναι αργά για να αντιδράσεις. Όμως σε βοηθά η τεχνολογία να κάνεις πιο εύκολη την ζωή σου. Σου προσφέρει πρόσβαση στην πληροφορία. Ξέρεις πως οι κοινωνίες είναι συμβιβασμένες με την αδικία. Μπορεί να είσαι τυχερός και να ζεις σε μια χώρα που σου επιτρέπει να απολαμβάνεις την ελευθερία να διεκδικήσεις τα όνειρα σου. Και έχεις μάθει να ζεις γνωρίζοντας για μέρη που αυτά απλά δεν συμβαίνουν. Ένας κόσμος εστεμμένος την ανισότητα, καταδικασμένος να την αναπνέει ανίκανος να μοιραστεί το μήνυμα της αγάπης. Δέσμιοι στα μικρά μας συμφέροντα γινόμαστε βορά στις ορέξεις της μικρής εκείνης ομάδας που κατέχει τον πλούτο της Γης ορίζοντας την ζωή μας, την ζωή των παιδιών μας και την ζωή των παιδιών των παιδιών μας.

Φτηνή η ζωή. Ανθρωπόμορφα κτήνη την καταπίνουν. Θεατές ο κόσμος όλος.

Ο πόλεμος μαίνεται. Εχθρός εντός των πυλών. Σκιάζει τις ώρες. Η μάχη. Να μείνουν ζωντανά τα όνειρα. Να σωθούν ζωές.

Η σιωπή ντύνει εικόνα απουσίας. Στοιβάζεται χρόνος. Ασήμαντος χωρίς εκείνη.

Άπνοια. Σταματημένοι σε ένα τελευταίο βήμα. Η αναμονή ζωντανεύει μνήμες. Κάποιες δεν ξεθωριάζουν ποτέ.

Ψιθυρίζεις προσευχή. Σπονδή στην μοίρα. Να ξημερώσεις δική σου ανατολή.